මෙහේ ආච්චි අම්මලා...

මට අද හිතුනා මෙහේ ඉන්න වයසක උදවිය ගැන ලියන්න. මෙහේ උන්දැලත් අපේ රටේ වයසක ඇත්තෝ වගේමයි..ඒත් මෙහේ ඇත්තෝ සුදු නිසා, අමුතු පිං පාටක් තියෙනවා.. ඒත්, වයසට ගියාම ලෝකේ කොහේ හිටියත් එකම නොවැ.. ගොඩාක් වෙලාවට හදිසි අනතුරකින් මැරුනේ නැත්නම් මෙහේ අය සෙන්චරියක්ම ගහනවා..

ගොඩාක් නාකි ජෝඩු උනත් හරිම ආදරෙන් ඉන්නවා.. එකිනෙකාට උදව් කර ගන්නවා.. දෙන්නාගෙන් එක් කෙනෙකුට ඇවිදින්න අමාරු නම් අනිත් එක්කෙනා අල්ලාගෙන ඇවිදින්න එක්කගෙන යනවා.. ගොඩාක් වයසක උදවිය අත් අල්ලං හිනා වෙවි, කතා කරකර, ඇවිදිනවා දැක්කම මට ඒ මිනිස්සුන්ගේ තියෙන ආදරේ ගැන පුදුම හිතෙනවා.. සමහරු Wheel chair එක තල්ලු කරන් යනවා..

මෙහේ ගොඩාක්ම මිනිස්සු ආදරේ කරන්නේ ඇත්තටමයි.. තමුන්ට එපා කෙනෙක් එක්ක ගහ බැණගෙන රන්ඩු වෙවී, අපේ රටේ වගේ ලෝකෙට පේන්න හිනා වෙවී, මෙහේ උන්දැලා දීග කන්නේ නෑ.. තමුන්ට එකට ඉන්න බෑ කියලා හිතුනොත් වෙන් වෙනවා.. වෙන් වෙලා, අපේ රටේ උන් වගේ හූල්ලා හූල්ලා, අනිත් එකාට හෙණ හත වැදියන් කියලා, පොල් ගහ ගහ ඉන්නෙත් නෑ.. ඉක්මනට තව කවුරු හරි හොයා ගන්නවා. තමුන්ට හරියන කෙනාත් එක්ක ජීවිත කාලෙම ආදරෙන් එකට ඉන්නවා... මැරෙණකල්ම එකට නිදා ගන්නවා.. ඉස්සර වගේම දුක සැප බෙදා ගන්නවා..

ඒකට අපේ රටේ, බොහෝමයක් අම්මලා තාත්තලා ළමයි ලොකු වෙනවාත් එක්කම වගේ, ගොඩාක්ම දුරස් වෙනවා නොවැ.. සමහර විට හිත් වල ආදරේ ඇති.. ඒත් ඉතිං කියන්නේ නැතුව අනිත් කෙනා තාමත් ආදරේද කියලා දැන ගන්නේ කොහොමද? එක අතකින් අපේ රටේ ගෑනු වහලියෝ වගේ, ගෙදර දොරේ ඔක්කොම වැඩ කරලා, ඒ ගමන් රස්සාවත් කරගෙන , ළමයින්ගේ අඩු පාඩුත් බලාගෙන , මිනිහාගේ ආව තේව වැඩත් ඔක්කොම කරලා, හැම දේම තනියම කර ගන්න එපැයි... ඔෆිස් ඇරිලා ගෙදර ආපු වෙලාවේ ඉදන් , කකුල් දෙක හොලවා හොලවා ආතල් එකේ, Tv බල බල, හැම දේම අතට පයට කරවා ගන්න මිනිහෙක් එක්ක ඉන්න ගෑනියෙක් , ඒ මිනිහා වයසට ගිහින් අමාරු කම් කියනකොට , නොසලකා හිටියත් පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ... මොකද ඒ මිනිහට පුළුවන් කාලේවත් ගෑනිට උදව් නොකරපු නිසා.. අපේ රටේ ගොඩාක් මිනිස්සු සහයෝගෙන් කොරන්න දන්නේ Sex විතරක් නොවැ... හික් හික්...

දැන් මට කතාවෙ අග මුල මතක නෑ... කිය කිය හිටියේ ආච්චි අම්මලා ගැන නොවැ.. මේ මම මෙහේ දන්න අදුණන අවුරුදු 95ක ආත්තම්මා කෙනෙක්.. මේ Grand ma දෙවෙනි ලෝක යුද්ධෙන් වැන්දඹු වුනු කෙනෙක්.. මහත්තයා මැරෙන කොට තරුණ දෙදරු මවක්... Grand maගේ කල දසාව හොදටම නරකයි.. එයාගේ දුවට දවස් 7න් අල්ලපු ගෙදර ගෑනු කෙනා අතින් බිම වැටිලා.. ඒ දුවට තනියම කිසිම දෙයක් කර ගන්න බෑ.. ඔක්කොම අතට පයට දෙන්න ඕනේ... එයා හාන්සි වෙලා, උඩුබැලි අතට ඔහේ ඉන්නවා.. සිහි කල්පනාවක් නැතුව.. මහත, එයාව maintain කරන එක ලේසී දෙයක් නෙමෙයි..

Grand maගේ ලොකුම ප්‍රාර්ථනය වෙලා තිබිලා තියෙන්නේ, කවදා හරි එයාට කලින් මේ දුවව නැතිවෙන්න ඕනේ කියලයි.. මොකද එයාගෙන් පස්සේ මෙයාව මේ විදියට බලාගන්න කෙනෙක් නැති නිසා.. කොහොම හරි අවුරුදු හැට ගානක් ආයු වලදලා ගිය අවුරුද්දේ ඒ දුව මැරුනා... දැන් Grand ma නිදහස්.. වයස උනාට හරිම පිරිසිදුයි.. කන් ඇහෙන්නේ නැති නිසා, Ear phone එකක් දාලා ඉන්නේ.. තාමත් හොද හොද කෑම වට්ටෝරු බලන් කෑම ජාති හදනවා.. කේක් ජාති, පුඩිං ජාති එහෙමත්.. රටේ ලෝකේ දේවල් ගැන හොද හෙවිල්ලෙන් ඉන්නේ.. රේඩියෝ එකත් මහා සද්දෙට දාගෙන පොර වැඩ.. පල්ලි එහෙමත් යනවා..

පින්තූරේ බැලුවම ඔයාලාට හිතෙයි මෙයා ඇයි මේ ඔරලෝසු 2ක් බැදලා කියලා.. ඒ එකක් ඔරලෝසුවක්. අනිත් එක තියෙන්නේ ආරක්ෂාවට.. හදිස්සියේ වත් වැටුනොත්, ලෙඩ උනොත්, මේක එබුවම හරි. එතකොට, ටෙලිකොම් එකින් තමුන්ට දන්වන්න තියෙන කට්ටියට දන්වනවා, හදිස්සියක් කියලා.. ඒකට පොඩි ගානක් හැම මාසෙකම ටෙලිකොම් එකට ගෙවන්න ඕනේ.. ඒක නම් හරිම ෂෝක් නේ..... ඒත් ඉතිං කරදරයක් උනාම මේ මනුස්සයට ඕවා ඔබන්න කල්පනාවක් තියේවියැ නේද???